Showing posts with label steve jobs. Show all posts
Showing posts with label steve jobs. Show all posts

Thursday, October 13, 2011

સ્ટીવ જોબ્સના બેસણામાં: એક અહેવાલ

મૃત વ્યક્તિ વિશે રમૂજ કરવામાં સહજ ખચકાટ થાય. પરંતુ મૃતકને બદલે મૃત્યુ સાથે સંકળાયેલી ઔપચારિકતાઓની વાત આવે ત્યારે કશો ખટકો રહેતો નથી.. ગુજરાતી વ્યવહારુજનોને અનુભવ હશે કે મૃત્યુની મજાક ઉડાડવાનો- તેની ગંભીરતા વેરવિખેર કરવાનો સૌથી જાણીતો-સમાજસ્વીકૃત પ્રસંગ છેઃ બેસણું. ‘મૃત્યું મરી ગયું રે લોલ’ એવો સાહિત્યિક કે ફિલસૂફીભર્યો નહીં, પણ ખરેખરો- વાસ્તવિક અહેસાસ બેસણામાં થાય છે. તેનું એક કારણ એ છે કે મૃત્યુ આકસ્મિક હોઇ શકે, પણ બેસણું કદી ઓચિંતું આવતું નથી. ત્રાસવાદીઓના (નહીં પકડાયેલા) પૂર્વયોજિત પ્લાનની જેમ, બેસણું પણ પૂરેપૂરું પૂર્વઆયોજિત હોય છે.

નિયત સ્થળે-સમયે બેસણાની શરૂઆત કવ્વાલીની જેમ ધીરગંભીર આલાપથી થાય છે, પણ એ તો માહોલ બાંધવા પૂરતી. એક વાર બેસણાની ગાડી ગીયરમાં આવી જાય, પછી તો એવી રમઝટ જામે કે બેસણું પૂરું થયે આપણે ગેધરિંગમાં કે ગપ્પાંગોષ્ઠિ માટે નહીં, બેસણામાં ગયા હતા એ યાદ રાખવું પડે.

બેસણા સાથે સંકળાયેલા અનેક રસ-રંગની ઝલક આપતી એક કલ્પનાઃ ધારો કે સ્ટીવ જોબ્સનું બેસણું અમદાવાદમાં રાખવામાં આવ્યું હોત તો? બેસણામાં અને બેસણાંની બહાર, પહેલાં ગુસપુસ સ્વરે અને પછી ‘પ્યાર કિયા કોઇ ચોરી નહીં કી’ જેવા ઉઘાડેછોગ અંદાજમાં બેસણાકર્મીઓ વચ્ચે કેવી, બલ્કે કેવી કેવી, વાતો થતી હોત?
***

બેસણાકર્મી ૧: સ્ટીવભાઇના સમાચાર તમે કેવી રીતે જાણ્યા? (જવાબની રાહ જોયા વિના) આપણી ઉપર તો સિલિકોન વેલીથી જ ફોન આવી ગયેલો.
બે.ક.૨: ના હો. મારો ફોન થોડા દિવસથી બગડેલો છે. એટલે મેં તો છાપામાં જોયું ત્યારે જ જાણ્યું.
બે.ક.૩: છાપામાં એટલે સમાચારમાં?
બે.ક.૨: ના રે. સમાચાર તો બપોરે ઉંઘતી વખતે વંચાય તે ખરા. પણ આપણો નિયમ છે. સવારમાં ઉઠીને બેસણાનો વિભાગ પહેલો જોઇ લેવાનો.
બે.ક.૩ : હા, ખરી વાત છે. એમાં આપણો ફોટો ન હોય એટલે આપણે જીવતા છીએ એની તો ખાતરી થઇ જાય.
બે.ક.૨: તમને ગમ્મત સૂઝે છે, પણ ખરું કહું છું. સવારે બેસણાં જોતો હતો ત્યારે આમનો ફોટો જોયો. મને થયું કે ચહેરો બહુ જાણીતો છે. મારી જોડે સ્કૂલમાં એક રાજેશ ભણતો હતો, એનો મોટો ભાઇ સંદીપ અદ્દલ આવો લાગતો હતો...ને કુદરતની લીલા તો જુઓ, સંદીપ પણ અત્યારે અમેરિકા જ છે.
બે.ક.૪: પણ ખરૂં થઇ ગયું, નહીં! એકદમ. ઓચિંતું...
બે.ક.૫: તો તમને શું લાગે છે? જતાં પહેલાં જોબ્સ તમને આગોતરો એસએમએસ કરે કે ‘બસ, હવે હું જાઉં છું. બોલ્યુંચાલ્યું માફ’?
બે.ક.૧: એમ નહીં. પણ આઘાત તો લાગે ને. અમારા સંબંધ એવા હતા. મારો છોકરો કહેતો હતો કે હજુ હમણાં સુધી તો એમને કાળા ટી-શર્ટ ને ભૂરા જીન્સમાં જોયા છે. મારા છોકરાએ જોબ્સના ટી-શર્ટ પર એક ડાઘ જોઇને કહ્યું પણ ખરું કે સ્ટીવકાકા અબજોના આસામી થઇને આવાં ફૂટપાથિયાં ટી શર્ટ શું કામ પહેરતા હશે? એ વખતે મેં એને ટોક્યો કે આપણાથી આવું ન બોલાય. ગમે તેમ તોય તારો આઇ-ફોન એમના થકી છે.
બે.ક.૬: અમારી એક પાડોશી પણ કાળું શર્ટ જ પહેરતા હતા અને આવી રીતે ઓચિંતા જ મરી ગયેલા. હું એમને બહુ કહેતો કે આવાં કાળાં લુગડાં શીદ પહેરો છો? પણ આ સુધરેલા આપણું માને? મરી ગયા એના આગલા દિવસે હું બ્રશ કરતો હતો ત્યારે એ ચાલતા ચાલતા હાથમાં પ્લાસ્ટિકની થેલી લઇને નીકળ્યા હતા. મેં એમને પૂછ્‌યું પણ ખરું કે સવાર સવારમાં ક્યાં ઉપડ્યા?
બે.ક.૩: તમે આવું પૂછ્‌યું, એટલે એ બીજા દિવસે ગુજરી ગયા? ના, ના, એવું ન હોય.
બે.ક.૬: હું ક્યાં કહું છું કે મારા સવાલથી એ ગુજરી ગયા. કહેવાનો મતલબ કે માણસને આગલે દહાડે આપણે જોયો હોય ને બીજે દિવસે આમ ગુજરી જાય...
બે.ક.૩: હા, પણ શું થાય? દરેક માણસને મરતાં પહેલાં જીવતા હોવાનો અધિકાર નથી?
બે.ક.: તમે યાર બેસણાની ગંભીરતા સમજતા જ નથી. જવા દો એ વાત. આમ ગમે તે કહો,પણ માણસ તરીકે સ્ટીવભાઇ લાખ રૂપિયાનો.
બે.ક.૭ : લાખ રૂપિયાનો નહીં, અબજો ડોલરનો. એ તો માનવું પડે, પણ ‘આમ ગમે તે કહો’ એટલે શું? આ તો એક વાત છે. મર્યા પછી બેસણામાં એ માણસ વિશે વાત ન થાય, તે હું સમજું છું. પણ હજુ આખો એક કલાક કાઢવાનો છે.
બે.ક.૨ : મેં પણ ઉડતી ઉડતી વાત તો સાંભળી હતી કે..
બે.ક.૧: કાનને દોષ છે પણ છાપાંમાં પણ આવ્યું કે એને લગ્ન કર્યા વિના દીકરી થયેલી.
બે.ક.૬: (ગુસપુસ સ્વરે) આ લોકોમાં અક્કલ જેવું કંઇ છે કે નહીં? અહીં બેઠાં બેઠાં આવી વાતો કરતાં શરમ નથી આવતી? ભલા માણસ, કલાક રાહ તો જુઓ. એક વાર બેસણામાં બધાને ‘જેશીક્રષ્ણ’ થઇ જાય પછી બહાર લારીએ ચા પીતી વખતે વાત કરતાં તમારું શું જાય છે?
બાકીના બેસણાકર્મીઓઃ હા, વ્યવહારની વાત છે. જોયું? અનુભવી માણસ હોય એટલે આટલો ફેર પડે. ક્યાં-ક્યારે શું થાય ને શું ન થાય એ કહી શકે.
બે.ક.૬: હા, પણ અહીં બેસીને આપણે ‘એપલ’ કંપનીના શેરનું શું થશે એની વાત કરાય. એનો વાંધો નહીં. (બે.ક.૧ સામે જોઇને) શું લાગે છે તમને? તમારે તો સિલિકોન વેલીમાં ઓળખાણ છે...
બે.ક.૧: ઓળખાણ તો છે, પણ શેરબજારમાં તો એવું છે ને કે શું ભારતનું, શું અમેરિકાનું, કશું ઠેકાણું નહીં. પણ સોનાના ભાવનું કેમ લાગે છે? અને ચાંદી ક્યાં સુધી નીચી રહેશે?
બે.ક.૨: પેટ્રોલ પણ જુઓ ને, ઘુમાડા નીકળી જાય એટલું મોંધું છે.
બે.ક.૧: તમે લખી રાખો. અમેરિકા આજે નહીં ને કાલે, દેવાળું કાઢશે અને ચીન અમેરિકાને ખરીદી લેશે. એ વખતે તમે મને યાદ કરશો.
બે.ક.૩: આજનો પ્રસંગ પણ યાદ રહે એવો છે, નહીં? ‘સ્ટીવ જોબ્સના બેસણામાં એક ભવિષ્યવેત્તાની આગાહીઃ ચીન અમેરિકાને ખરીદી લેશે.’
બે.ક.૪: (રંગમાં આવી જઇને) વાહ. મને તો આ સાંભળીને જ રોમાંચ થઇ રહ્યો છે. લાગે છે કે લારી પર જઇને ચાની સાથે ચાઇનીસ સમોસા પણ ખાવા પડશે.
બે.ક.૧: ધીમેથી... આપણે બેસણામાં બેઠા છીએ.
બે.ક.૩: ના, એ કેવી રીતે ભૂલી શકાય? આપણને આવી મહત્ત્વની વાતો કરવાની તક આપવા બદલ ભગવાન સ્ટીવ જોબ્સના આત્માને શાંતિ આપે.

Wednesday, October 12, 2011

સ્ટીવ જોબ્સ, ગાંધી, પરિવર્તન અને ‘આમ આદમી’


(Steve Jobs + Gandhi : Courtsey: Aneisha Allen)

‘એપલ’ના સ્થાપક, વિસ્થાપિત અને પુનઃ સર્વેસર્વા તરીકે જાણીતા સ્ટીવ જોબ્સનું ગયા અઠવાડિયે (ઓક્ટોબર ૫, ૨૦૧૧) અવસાન થયું. ભારતમાં તેમને બધા જ ઓળખતા હોય અથવા ઘણાખરાએ તેમનું ડીઝાઇન કરેલું કોઇ ને કોઇ ઉપકરણ વાપર્યું હોય તે બિલકુલ જરૂરી નથી. (ભારત જેવા વિશાળ વસ્તી, વૈવિઘ્ય અને વિષમતા ધરાવતા દેશ માટે કશું જરૂરી માની લેવાય નહીં.) એ સંજોગોમાં અંગ્રેજી સિવાયનાં અખબારો વાંચતા ઘણા ભારતીયોને સ્ટીવ જોબ્સ મહાન હતા એટલો ખ્યાલ આવે તો પણ, તે શા માટે મહાન હતા તે સમજવું અઘરું પડી શકે- હવામાંથી અહોભાવ પકડી લેવાની આદત ન હોય ત્યારે તો ખાસ.

‘સ્ટીવ જોબ્સે દુનિયા બદલી નાખી’ એવો દાવો વાંચીને ઘણા ભારતીયોને મનોમન વિચાર આવી શકે,‘એમ? અચ્છા. સારું કહેવાય. પણ એ બીજી દુનિયા હશે. કારણ કે અમારી દુનિયા તો બદલાઇ નથી.’

આમ કહીને સ્ટીવ જોબ્સની સિદ્ધિઓને ઓછી આંકવાનો બિલકુલ ઇરાદો નથી. બલ્કે, તેમની સિદ્ધિઓને વધારે વાસ્તવિકતાથી અને અહોભાવના ઉપલકીયા ઉભરાથી સહેજ આઘા ખસીને તપાસવાનો ઉપક્રમ છે.

સફળતા અને સિદ્ધિ વચ્ચે, સફળતા અને ગુણવત્તા વચ્ચે ભેળસેળ કરવાનું હવે સામાન્ય બની ગયું છે. એટલે સ્ટીવ જોબ્સ જેવા જણને માત્ર ‘અતિ સફળ’ કે ‘અતિધનિક’ કે ‘આઇકોનિક’ જેવા ખાનામાં ખતવી નખાય નહીં. કારણ કે એ ખાનામાં બિલ ગેટ્‌સથી માંડીને લેડી ગાગાથી માંડીને હિમેશ રેશમિયા સુધીના ઘણા ઉમેદવારોનો, પસંદ કરનારની રુચિ પ્રમાણે, સમાવેશ થઇ શકે છે.

સ્ટીવની જિંદગી સફળતાનો ઉત્સવ હોત કે એકધારી સડસડાટ સફળતાના માર્ગે ચાલી હોત તો તે આટલી દંતકથાસ્વરૂપ બની હોત કે કેમ, એ પણ સવાલ છે. અભાવગ્રસ્ત શરૂઆત પછી પ્રચંડ સફળતા, આસમાની સફળતા પછી ધરતી પર પટકનારી નિષ્ફળતા અને ફરી એક વાર આકાશી બુલંદીના ચગડોળ-ક્રમે જોબ્સની જિંદગીને સંપૂર્ણ બનાવી. જોબ્સની દંતકથામાં ખૂટતું છેલ્લું પરિમાણ તેમના અપેક્ષિત છતાં અકાળ અવસાનને કારણે ઉમેરાયું. તેમને મળેલી અઢળક અંજલિઓના ખડકલામાં ખોવાઇ જવાની શક્યતા ધરાવતી અને યાદ કરી લેવા જેવી કેટલીક વાતો, આજે સ્ટીવ જોબ્સની યાદમાં.


જોબ્સ અને ગાંધીઃ અણદીઠ નાતો

દેખીતું કશું સામ્ય નથી, છતાં ગાંધીજી અને સ્ટીવ જોબ્સ વચ્ચે સરખામણી કરવાનું સૂઝે, તો વિચાર સાવ પાયા વગરનો નથી. સાવ જુદા ક્ષેત્ર અને સમયગાળાનાં બન્ને વ્યક્તિત્વો વચ્ચે થોડા મુદ્દાનું ચાવીરૂપ સામ્ય હોય અથવા તેમની વચ્ચે કોઇ પ્રકારના ભાવનાત્મક સંબંધ હોય તે પૂરતું નોંધપાત્ર ગણાય.

ના, સ્ટીવ જોબ્સ ગાંધીવાદી ન હતા કે તેમનું કાળું ટી-શર્ટ ખાદીનું ન હતું. પરંતુ ગાંધીજી પ્રત્યે તેમના મનમાં ખાસ સ્થાન હતું એવું એકથી વધારે પ્રસંગે દેખાઇ આવ્યું. એક જાણીતી ઘટના ૧૯૯૯ની છે. ‘ટાઇમ’ સામયિક એ વખતે ‘પર્સન ઓફ ધ સેન્ચુરી’ માટે સર્વેક્ષણ કરતું હતું, ત્યારે સ્ટીવ જોબ્સે કહ્યું હતું કે ‘આ માન માટે મારી પસંદગી મોહનદાસ ગાંધી છે. કારણ કે તેમણે માનવજાતની સંહારાત્મક વૃત્તિમાંથી બહાર નીકળવાનો માર્ગ આપણને બતાવ્યો.’ ગાંધીજીએ પરિવર્તન માટે ‘પશુબળ’ને બદલે ‘નૈતિક બળ’ને આગળ કર્યું, એ માટે પણ સ્ટીવે તેમને યાદ કરીને કહ્યું હતું કે ‘માનવજાતને આ જાતના શાણપણની અત્યારે છે એટલી જરૂર અગાઉ ક્યારેય ન હતી.’

બને કે સ્ટીવના આ શબ્દોમાં કોઇને ‘ડાહી ડાહી વાતો’ પ્રકારનો ભાવ વંચાય. પરંતુ ગાંધીજી વિશેના સ્ટીવના ભાવનો ખ્યાલ તેમના જૂના સાથીદાર જોન સ્કલીએ ‘હફિંગ્ટન પોસ્ટ’ને આપેલી એક મુલાકાતમાં સાહજિક રીતે જાણવા મળ્યો. ‘પેપ્સી’માં કામ કરતા સ્કલીને જોબ્સ ‘આખી જિંદગી ગળચટ્ટાં પીણાં જ વેચ્યા કરશો?’ એવું મહેણું મારીને સ્ટીવે સ્કલીને ‘એપલ’માં ચીફ એક્ઝિક્યુટીવ તરીકે જોડાવા મનાવી લીધા હતા. પાછળથી સ્ટીવના એક પ્રોજેક્ટની નિષ્ફળતા અને મેકિન્તોશ કમ્પ્યુટરના આરંભિક ધીમા વેચાણને કારણે બન્ને વચ્ચે મતભેદ થયા. સ્કલી અને બોર્ડના બીજા સભ્યો સાથે ખટરાગના પગલે સ્ટીવને ‘એપલ’ છોડવાનો વારો આવ્યો, એ કથા જગજાહેર છે.

પણ સ્ટીવના મૃત્યુ પછી, ‘સ્ટીવનો કયો ગુણ તમારા મતે સૌથી મોટો છતાં ખાસ જાહેર ન થયો હોય એવો છે?’ એવા સવાલના જવાબમાં સ્કલીએ સ્ટીવની સાદગીને-નિસ્પૃહતાને બિરદાવતાં કહ્યું,‘તેને ધનદોલતનો ખડકલો કરવામાં રસ ન હતો. અમે જ્યારે સાથે કામ કરતા હતા ત્યારે સ્ટીવના ઘરમાં નહીં જેવું ફર્નિચર હતું: એક પલંગ, એક લેમ્પ અને આઇનસ્ટાઇન-ગાંધીની તસવીર. બસ!’

પોતાના ઘરના ઓછામાં ઓછા ફર્નિચરમાં ગાંધીની તસવીર રાખનાર સ્ટીવે ૧૯૯૭માં ‘થિન્ક ડિફરન્ટ’નું સૂત્ર ધરાવતી જાહેરખબર ઝુંબેશમાં બીજાં અનેક ક્ષેત્રની હસ્તીઓ ઉપરાંત આઇન્સ્ટાઇન અને ગાંધીજીના વ્યક્તિત્વનો પણ ઉપયોગ કર્યો હતો, તેની હવે ભાગ્યે જ નવાઇ લાગે.

સ્ટીવને નજીકથી જાણનારા સ્કલી જેવા બીજા ઘણા લોકોની અંજલિમાંથી ઉપસતી કેટલીક રેખાઓ અનાયાસ ગાંધીની યાદ અપાવે એવી છેઃ ઔપચારિક ભણતરને બદલે કોઠાસૂઝને મળેલું મહત્ત્વ, પોતાનું જીવનકાર્ય શોધવાની તત્પરતા- તાલાવેલી, એ ન મળે ત્યાં સુધી ઠરીને નહીં બેસવાનો નિર્ધાર અને એક વાર એ મળી ગયા પછી તેને આજીવન અપનાવી લેવાની દઢતા, ઊંચાં ઘ્યેય અને તેને પહોંચી વળવા માટે સાથીદારોની કસોટી કરી નાખે એવી આકરી અપેક્ષાઓ, નેતા તરીકે ઉત્તમ, મૌલિક અને બિનસમાધાનકારી, સૌંદર્યદૃષ્ટિ ગુમાવ્યા વિના સાદગી માટે દુરાગ્રહની કક્ષાનો આગ્રહ, પહેરવેશ અને બાહ્ય દેખાવ પ્રત્યે અનાસક્તિ, નિષ્ફળતાથી ડગવાને બદલે તેની સામે શીંગડાં ભરાવીને મુકાબલો કરવાનું ઝનૂન, પોતાના ઘ્યેય અને ‘અંદરના અવાજ’માં અતૂટ શ્રદ્ધા, પોતાની શક્તિઓની સાથોસાથ મર્યાદાઓનું અને પોતે શું કરી શક્યા નથી તેનું ભાન, પોતાના અને પછીના સમય પર ભૂગોળના સીમાડાને આંબતો તેમનો પ્રભાવ...

બન્ને વચ્ચેના વૈષમ્યની યાદી આનાથી અનેક ગણી વધારે લાંબી બને. છતાં બે જુદી સદીના, જુદા ક્ષેત્રોનાં વ્યક્તિત્વો વચ્ચે આટલી સમાનતા મળે તે પણ વિશિષ્ટ યોગાનુયોગ અથવા કદાચ એનાથી કંઇક વિશેષ ગણાય.


દુનિયા બદલવા વિશે

સ્ટીવ જોબ્સ માટે વપરાયેલાં વિશેષણોમાં એક સૌથી ચોટદાર વિશેષણ હતું: રી-ઇન્વેન્ટર. બજારમાં અસ્તિત્ત્વ ધરાવતા સાધનને નવેસરથી ‘શોધનાર’- તેને સાવ નવાં રૂપરંગ આપીને વ્યાપક જનસમુદાયમાં પ્રચલિત બનાવનાર.

અભ્યાસની રીતે જોઇએ તો સ્ટીવ ન હાર્ડવેરનું ભણ્યા હતા, ન સોફ્‌ટવેરનું. ન મેનેજમેન્ટની તાલીમ લીધી હતી, ન બિઝનેસ એડમિનિસ્ટ્રેશનની. છતાં આ દરેક બાબતમાં ‘એપલ’નાં ઉત્પાદનો માટે નિર્ણય લેવાની વેળા આવતી, ત્યારે સ્ટીવનો નિર્ણય બધા ભણેલાઓ કરતાં ચડિયાતો અને આખરી રહેતો. એનું કારણ ફક્ત એટલું જ ન હતું કે તે કંપનીના માલિક હતા.

મોટા ભાગના કર્મચારીઓ જાણતા હતા કે સ્ટીવના ચુકાદામાં દમ હોય છે. ‘એપલ’ના કમ્પ્યુટરને શરૂ થવામાં લાગતો ૩૦ સેકન્ડનો સમય ઘટાડવાની વાત હોય કે ‘આઇ-ફોન’ની આખરી ડીઝાઇન મંજૂર કરવાની વાત, સ્ટીવ કહે એટલે ફાઇનલ. એ નિર્ણયો માટે કોર્પોરેટ સ્ટાઇલમાં તેમને સર્વેક્ષણો કરાવવાની જરૂર પડતી ન હતી કે ઓપિનિયન પોલ લેવા પડતા ન હતા. આત્મવિશ્વાસુ નેતા અને ગુણવત્તાના આગ્રહી તરીકેની તેમની લાક્ષણિકતા છતી કરતું એક અવતરણ હતું, ‘ગ્રાહકોને શું જોઇએ છે એ નક્કી કરવાનું કામ એમનું નહીં, મારું છે.’ (‘પબ્લિક ડીમાન્ડ’ના કે ‘પબ્લિક ટેસ્ટ’ના નામે, ‘માર્કેટમાં આ જ ચાલે છે’ એમ કહીને દરેક ક્ષેત્રમાં નબળો માલ ઠાલવતા- સફળતાને ગુણવત્તામાં ખપાવતા સૌએ આ વાત ગાંઠે બાંધવા જેવી નથી લાગતી?)

ઇન્ટરનેટના માઘ્યમથી ફિલ્મો, સંગીત, ટીવી શો અને બીજી સામગ્રી અધિકૃત રીતે, વેચનાર અને ખરીદનાર બન્નેને પોસાય એ રીતે, પૂરી પાડવામાં સ્ટીવ જોબ્સે કરેલી પહેલથી નવો ચીલો પડ્યો. ‘ટેબ્લેટ’ કમ્પ્યુટર ઘણાં વર્ષોથી હતાં, પણ સ્ટીવ જોબ્સે તેની પર હાથ મૂક્યો ને ‘આઇપેડ’ બનાવ્યું, એ સાથે જ ટેબ્લેટ કમ્પ્યુટરના બજારમાં ધરમૂળથી પરિવર્તન આવ્યાં. પર્સનલ કમ્પ્યુટર બજારમાં હતાં જ, પણ ‘એપલ’ છોડ્યા પછી સ્ટીવે બનાવેલા ‘નેક્સ્ટ’ કમ્પ્યુટર પર સંશોધક ટીમ બર્નર્સ-લીએ આજે જેને ઇન્ટરનેટ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે તે ‘વર્લ્ડ વાઇડ વેબ’નાં મંડાણ કર્યાં હતાં.

સ્ટીવ જોબ્સની દેખરેખ હેઠળ તૈયાર થયેલાં (પર્સનલ કમ્પ્યુટર પછીનાં) ઉત્પાદનોની એક મોટી કમાલ એ હતી કે તેમાં રહેલી ઘણી શક્યતાઓનો તાગ ખુદ સ્ટીવ પણ પામી ન શકે. શારીરિક કે માનસિક મર્યાદા ધરાવતા દર્દીઓ માટે ‘એપલ’ના ટચસ્ક્રીન ધરાવતા ફોન, આઇપોડ ને આઇપેડ અનેક રીતે ઉપયોગી નીવડ્યાં છે- પોતાની મર્યાદા ઓળંગીને બીજા લોકો સાથે સંપર્ક રાખવામાં- પ્રતિભા ખીલવવામાં- સર્જકતા દર્શાવવામાં કે બીજા કોઇની મોહતાજી વિના આનંદ મેળવવામાં. ‘આઇ’ સિરીઝનાં ઉપકરણો બધાને એકસરખી રીતે કામ ન લાગે, પણ મર્યાદા ધરાવતા લોકોની સારસંભાળ રાખનારાં લોકોની પહેલ, વિવિધ ‘એપ્સ’ (સુવિધાઓ) અને વ્યક્તિની પોતાની લાક્ષણિકતા મુજબ, ખુદ સ્ટીવ જોબ્સે ન કલ્પ્યાં હોય એવાં પરિમાણ ‘એપલ’નાં ઉપકરણોમાં ઉમેરાયાં છે.

‘દુનિયા બદલી નાખનાર’નું બિરુદ મેળવનાર સ્ટીવ પોતે ટેકનોલોજી વડે દુનિયા બદલી નાખવાના ખ્યાલ વિશે શું માનતા હતા? વાયર્ડ’ માસિકને ૧૯૯૬માં આપેલી એક મુલાકાતમાં, આઇપોડ-આઇફોન-આઇપેડ બનાવ્યા પહેલાં, સ્ટીવે કહ્યું હતું, ‘ટેકનોલોજી જીવનને વધારે સરળ બનાવી શકે છે, આપણે અગાઉ જેમને મળવાના ન હતા, એવા લોકોના સંપર્કમાં લાવી શકે છે. ધારો કે એક બાળકને જન્મજાત તકલીફ છે, તો ટેકનોલોજીની મદદથી એ પ્રકારની તકલીફ ધરાવતાં બીજા બાળકોના માતાપિતાનો સંપર્ક થઇ શકે, તબીબી જાણકારી મેળવી શકાય, દવાઓમાં થઇ રહેલા લેટેસ્ટ પ્રયોગો વિશે જાણી શકાય. આ બાબતોની જીવન પર ઊંડી અસર પડે છે અને તેને હું જરાય ઓછી આંકતો નથી. છતાં આ બાબતોને સતત ને સતત ‘તેનાથી દુનિયા બદલાઇ જશે’ એવા સ્વરૂપે રજૂ કરવી એ કુસેવા છે. કોઇ બાબત દુનિયા બદલી નાખે એવી હોય તો જ મહત્ત્વની ગણાય એવું જરૂરી નથી.’

સ્ટીવની આ સમજણ યાદ તાજી કરીને ‘દુનિયા બદલનાર’ જેવું કોઇ વિશેષણ વાપર્યા વિના, સ્ટીવ જોબ્સને અંજલિ.

Thursday, February 11, 2010

સ્ટીવ જોબ્સ: ટેકનોલોજીના ‘આઇ’ સ્પેશ્યલિસ્ટનું આશ્ચર્યજનક અંગત જીવન

જીવન કોલેજના પહેલા સેમેસ્ટરમાંથી ઉઠી ગયેલા ‘એપલ’ના સીઇઓ સ્ટીવ જોબ્સ ગયા મહિને બજારમાં મૂકેલા ‘આઇપેડ’ દ્વારા ફરી એક વાર ચર્ચામાં છે. પરંતુ, જોબ્સની જિંદગી તેમનાં આઇમેક-આઇપોડ-આઇફોન-આઇપેડ કરતાં પણ વધારે મંત્રમુગ્ધ કરે એવી છે

ફિલ્મી પ્રચારની આ ખાસિયત છેઃ ‘થ્રી ઇડિયટ્સ’ જેવી સરેરાશ મસાલા ફિલ્મ અને તેનાં નાટકીયાં પાત્રોથી અંજાઇને ભલભલા બુદ્ધિમંતો ‘શિક્ષણપદ્ધતિ-શિક્ષણપદ્ધતિ’ કરવા લાગ્યા છે, પણ ફિલ્મમાં દર્શાવ્યાં છે એના કરતાં ઓછાં નાટકીય અને વધારે નક્કર એવાં વાસ્તવિક પાત્રોમાં લોકોને રસ પડતો નથી. કારણ કે વાસ્તવિક જીવનનાં એ પાત્રોનો ‘શિક્ષણપદ્ધતિ’ની ધરી પર પ્રચાર થતો નથી. ‘રેન્ચો’નું પોપટિયું રટણ કરતા પ્રેમીઓને કરીના કપુર અને શેતાની તોફાનો સિવાયના, શુદ્ધ જીનીયસ સંશોધક રણછોડમાં કેટલો રસ પડશે? એવા અઘરા સવાલ કૌંસમાં રાખીને, વાત કરીએ એક એવા જણની, જેની જિંદગીના ચડાવઉતાર આગળ ફિલ્મી કથાઓ ઝાંખી પડે અને જેની સિદ્ધિઓ ટેકનોલોજીના ઇતિહાસની દંતકથાઓ બની ચૂકી હોય.




સ્ટીવન જોબ્સ. સિત્તેરના દાયકાના અમેરિકાનું લાક્ષણિક પાત્ર. કોલેજનો અભ્યાસ અઘૂરો છોડીને પોતાની આવડતથી ઇતિહાસ સર્જનાર ખેરખાં. પંચાવન વર્ષની અંગત જિંદગીમાં અનેક નવલકથાઓની સામગ્રી જીવી કાઢનાર એક અનોખો જણ.



સ્ટીવની જિંદગીની શરૂઆત જ નાટકીય રહી. રાજ્યશાસ્ત્રના અઘ્યાપક અને મૂળ સિરીયાના અબ્દુલફતહ જંદલી અમેરિકન યુવતી જોન કેરોલ શીબલી સાથે પ્રેમમાં પડ્યા. બન્નેનાં લગ્ન થાય તે પહેલાં જ ૧૯૫૫માં તેમના સંબંધથી એક પુત્રનો જન્મ થયો. બન્ને જણને એ તબક્કે સંતાન ખપતું ન હોવાથી, તેમણે પુત્રને દત્તક આપી દેવાનું નક્કી કર્યું. કેલિફોર્નિયાના (અત્યારની ‘સિલિકોન વેલી’ના ) દંપતિ પોલ અને ક્લેરા જોબ્સે જંદલી અને જોન શીબલીના એ પુત્રને દત્તક લીધો અને તેને નામ આપ્યું સ્ટીવન. સ્ટીવન ઉર્ફે સ્ટીવ જોબ્સ.



સ્ટીવની શૈક્ષણિક કારકિર્દીમાં કશું નોંધપાત્ર ન હતું. હાઇસ્કૂલ સુધી એનું ગાડું બરાબર ગબડ્યું, પણ કોલેજના પહેલા જ સેમેસ્ટરથી સ્ટીવે ભણવાનું મૂક્યું તે મૂક્યું. ત્યાર પછી યુનિવર્સિટી સાથે સ્ટીવ જોબ્સનો યાદગાર સંબંધ છેક ૨૦૦૫માં ઉભો થયો, જ્યારે વિશ્વવિખ્યાત સ્ટેનફર્ડ યુનિવર્સિટીના પદવીદાન સમારંભમાં મુખ્ય મહેમાન તરીકે સ્ટીવને આમંત્રણ મળ્યું. પોતાના પ્રવચનની શરૂઆતમાં જ સ્ટીવે કહ્યું કે ‘હું કદી ગ્રેજ્યુએટ થયો નથી. કોલેજ ગ્રેજ્યુએશન સાથેનો મારો સૌથી નજીકનો પનારો પડ્યો હોય તો એ આજે!’ એમ કહીને તેમણે પોતાની જિંદગીની ત્રણ કથાઓ વિદ્યાર્થીઓને સંભળાવી હતી. ટેકનોલોજીના યુગનાં સૌથી યાદગાર પ્રવચનોમાં જોબ્સના એ પ્રવચનનો સમાવેશ થાય છે. (ઇન્ટરનેટ પર ‘સ્ટીવ જોબ્સ સ્ટેનફર્ડ સ્પીચ’ લખીને સર્ચ કરતાં આખું પ્રવચન વાંચવા અને સાંભળવા મળી શકે છે.)



હાઇસ્કૂલના અભ્યાસ દરમિયાન જોબ્સ વિખ્યાત કંપની હ્લુલેટ-પેકાર્ડ (એચપી)માં યોજાતાં લેક્ચર સાંભળવા જતો હતો. વેકેશનમાં થોડો સમય તેને એચપીમાં કામ પણ કર્યું. ત્યાં સ્ટીવનો પરિચય સ્ટીફન વુઝનિક સાથે થયો. આ દોસ્તીથી ‘એપલ’નાં બીજ રોપાયાં. ખુદ સ્ટીવ જોબ્સે કહ્યું છે કે ‘વુઝનિક મારા પરિચયમાં આવેલો એવો પહેલો માણસ હતો, જે ઇલેક્ટ્રોનિક્સમાં મારા કરતાં વધારે જાણકાર હોય.’

કમ્પ્યુટર ટેકનોલોજી ત્યારે (૧૯૭૦ના દાયકામાં) સાવ ભાંખોડિયાભેર હતી. કમ્પ્યુટરનો ખરેખર કેવો અને કેટલો ઉપયોગ થશે, સામાન્ય લોકો સુધી તે પહોંચશે કે ફક્ત સરકારો અને મોટી સંસ્થાઓ પૂરતો જ તેનો ઉપયોગ મર્યાદિત રહેશે, એ કશું નક્કી ન હતું. એ અરસામાં સ્ટીવ જોબ્સ અને સ્ટીફન વુઝનિકે ‘અતારી’ કંપની માટે કમ્પ્યુટર ગેમ્સ બનાવવાનું અને કમ્પ્યુટર સાથે અખતરા કરવાનું ચાલુ રાખ્યું. ‘અતારી’ની કમાણીમાંથી થોડી બચત થતાં, કોલેજના એક મિત્ર સાથે ૧૯ વર્ષનો સ્ટીવ જોબ્સ ભારત આવ્યો. બન્ને મિત્રોને અઘ્યાત્મમાં ઉંડો રસ હતો અને ભારતના પ્રવાસનો હેતુ મહદ્ અંશે આઘ્યાત્મિક કે જીવનને લગતું જ્ઞાન મેળવવાનો હતો (એવું ઇન્ટરનેટ પરની છૂટીછવાયી નોંધો પરથી જાણવા મળે છે.)


ભારતથી પાછા ફર્યા પછી ૧૯૭૫માં જોબ્સ અને વુઝનિકે જોબ્સના મકાનના ગેરેજમાં ‘એપલ’ કંપનીની વિધિવત્ સ્થાપના કરી અને ૧૯૭૬માં કંપનીનું પહેલું ડેસ્કટોપ કમ્પ્યુટર ‘એપલ ૧’ બનાવ્યું. ૧૯૭૭માં ‘એપલ ટુ’ની સાથે સ્ટીવ જોબ્સની વેપારી કુનેહ દર્શાવતી એક ઘટના બની, જે જુદા જુદા સ્વરૂપે આજે ૩૦ વર્ષ પછી પણ ‘એપલ’ કંપનીને ફળતી રહી છે. સ્ટીવ જોબ્સે ‘એપલ ટુ’ કમ્પ્યુટર માટે પ્રોગ્રામ બનાવવા ખુલ્લું આમંત્રણ આપ્યું. તેનાથી પ્રેરાઇને ઉત્સાહી ભેજાબાજોએ ‘એપલ ટુ’માં ચલાવી શકાય એવા સોળેક હજાર પ્રોગ્રામ તૈયાર કર્યા. જોબ્સનો આ અભિગમ હજુ સુધી બદલાયો નથી. તેના પરિણામે એપલના ‘આઇ ફોન’માં કામ લાગે એવી હજારો નવી સુવિધાઓ દુનિયાભરમાંથી લોકો તૈયાર કરે છે અને તેનો લાભ કંપની તથા તેના ગ્રાહકોને મળે છે.



‘એપલ’નો સિક્કો જામી રહ્યો હતો, ત્યારે સ્ટીવ જોબ્સ એક યુવતીના પ્રેમમાં પડ્યો. તેમના સંબંધથી ૧૯૭૮માં જન્મેલી પુત્રી લીસા જોબ્સની પાસે રહી, પણ તેની માતાનું જોબ્સ સાથે લગ્ન થયું નહીં. એ અરસામાં ડેસ્કટોપ કમ્પ્યુટરમાં ક્રાંતિ આણે એવા કમ્પ્યુટર પર જોબ્સનું કામ ચાલી રહ્યું હતું. ૧૯૮૩માં કામ પૂરૂં થયું અને માઉસ સહિત અનેક નવીનતાઓ ધરાવતું એપલનું નવું મોડેલ બજારમાં મૂકાયું. તેનું બ્રાન્ડનેમ હતું: લીસા. એ કમ્પ્યુટરની સસ્તી આવૃત્તિ ‘મેકિન્તોશ’ નામે તૈયાર કરવામાં આવી. એ જ વર્ષે, પોતાની વ્યાવસાયિક કુનેહ માટે જાણીતા જોબ્સે પેપ્સી કંપનીના પ્રમુખ જોન સ્કલીને સમજાવી-મનાવીને ‘આખી જિંદગી રંગીન પાણી જ વેચવું છે કે દુનિયા બદલાય એવું કંઇક કરવાની ઇચ્છા છે?’ એવા શાબ્દિક ધક્કા મારીને ‘એપલ’માં જોડાવા રાજી કરી લીધા અને તેમને સીઇઓ બનાવ્યા.



સ્કલીનું આગમન જેટલું નાટ્યાત્મક હતું, એટલો જ અણધાર્યો ભવિષ્યનો ઘટનાક્રમ રહ્યો. બે જ વર્ષમાં સ્કલીએ ‘એપલ’ કંપનીનું સંપૂર્ણ સંચાલન પોતાને હસ્તક લઇ લીઘું અને મૂળ માલિક, ૩૦ વર્ષના સ્ટીવ જોબ્સને ૧૫ કરોડ ડોલર આપીને રવાના કરી દીધા. પોતે જ સ્થાપેલી અને એ પણ ‘એપલ’ જેવી કંપનીમાંથી નીકળી જવું પડે ત્યારે જોબ્સની ચગડોળ જેવી જિંદગીની વઘુ એક કડવી વાસ્તવિકતા હતી.

જોબ્સે નવી કંપની ‘નેક્સ્ટ’ સ્થાપી, પણ તેનાં કમ્પ્યુટર બજારમાં ચાલ્યાં નહીં. દરમિયાન, એનિમેશન કંપની ‘પિક્સાર’ ખરીદીને તેના દ્વારા જોબ્સે બજારમાં પોતાનું નામ રાખ્યું. ‘પિક્સાર’ તરફથી ટોયસ્ટોરી, એ બગ્સ લાઇફ, ફાઇન્ડિંગ નેમો જેવી યાદગાર એનિમેશન ફિલ્મો મળી. કમ્પ્યુટરના ધંધામાં ‘નેક્સ્ટ’ નિષ્ફળ જતાં જોબ્સે સોફ્ટવેર અને ઇન્ટરનેટ પર ઘ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું. આખરે ૧૯૯૬માં, વિદાયનાં ૧૧ વર્ષ પછી, જોબ્સની કંપની ‘નેક્સ્ટ’ એપલે ખરીદી લેતાં, જોબ્સ ફરી એક વાર (સલાહકાર તરીકે) ‘એપલ’માં પાછા ફર્યા.



‘એપલ’ને એવો નાઝ હતો કે માઇક્રોસોફ્ટની ધંધાદારી અને રીતરસમો કરતાં પોતે બહુ અલગ છે. ‘એપલ’ની ડીઝાઇન હોય કે તેના સોફ્ટવેર, તેનો વિશાળ ચાહકવર્ગ એટલો વફાદાર છે કે તેમને ‘માઇક્રોસોફ્ટ’ કદી પસંદ પડે નહીં. છતાં, ૧૯૯૭માં એવી પણ સ્થિતિ આવી, જ્યારે ‘એપલ’ના કટ્ટર હરીફ અને ધંધામાં ‘એપલ’ને ક્યાંય પાછળ છોડી ચૂકેલા ‘માઇક્રોસોફ્ટ’ના બિલ ગેટ્સ સાથે ‘એપલ’ને કરાર કરવા પડ્યા. એ જ વર્ષે જોબ્સને ફરીથી ‘એપલ’ના સીઇઓ બનાવવામાં આવ્યા.



જોબ્સની બીજી ઇનિંગથી શરૂ થયો ‘આઇ’ સ્પેશ્યલ સાધનોનો સિલસિલો. તેમાં સૌથી પહેલું હતું ૧૯૯૮માં આવેલું ‘આઇમેક’. ત્યાર પછી ‘આઇ’નું લટકણિયું ધરાવતાં ‘એપલ’નાં ઉત્પાદનો - આઇપોડ, આઇટ્યુન, આઇમુવિ, આઇફોન... અને લેટેસ્ટ ઉમેરા જેવું આઇપેડ- બજારમાં વિક્રમસર્જક સફળતા પામ્યાં. ‘આઇ’ અક્ષર શું સૂચવે છે, એ તો આઇપોડ ને આઇફોનની આટલી લોકપ્રિયતા પછી પણ અટકળનો વિષય છે. કેટલાક કહે છે,‘આઇ ફોર ઇન્ટરનેટ’, તો કેટલાક ‘આઇ’માં એપલની વ્યક્તિગત સુવિધાની ખૂબીનું પ્રતિબિંબ જુએ છે.

જોબ્સની બીજી ઇનિંગમાં બઘું થાળે પડી ગયું હોય અને આખરે ફિલ્મો જેવો સુખાંત આવી ગયો હોય એવું લાગતું હતું, ત્યાં કેન્સરે દેખા દીધી. શરૂઆતમાં ડોક્ટરોને લાગ્યું કે જોબ્સ નહીં બચે. સદ્ભાગ્યે, કેન્સરની સારવાર થયા પછી જોબ્સની તબિયતમાં સુધારો થવા લાગ્યો અને હવે તે સંપૂર્ણપણે ભયમુક્ત છે. ૧૯૯૧માં લોરિન પોવેલ સાથે લગ્ન કરનાર જોબ્સ ત્રણ સંતાનો અને લગ્ન પહેલાંના સંબંધથી થયેલી પુત્રી લીસાના પિતા તરીકે સુખદ પારિવારીક જીવન ગાળે છે.



જોબ્સના પારિવારક સંબંધોમાં, તેમના જીવનની નાટકીયતાને છાજે એવો એક ઉમેરો પણ થયો છેઃ સ્ટીવ જોબ્સનાં મૂળ અમેરિકન માતા-સિરીયન પિતાએ સ્ટીવને દત્તક આપી દીધા પછી બાકાયદા લગ્ન કર્યાં હતાં. તેમના લગ્નથી જન્મેલી દીકરી - અને એ રીતે સ્ટીવ જોબ્સની સગી બહેન - મોના સિમ્પસનને જોબ્સે શોધી કાઢી. હવે સ્ટીવ જોબ્સનાં પાલક માતાપિતા ગુજરી ગયાં છે અને માજણી બહેન મોના સાથે સ્ટીવ જોબ્સને ગાઢ સંબંધ બંધાયો છે. મોના સિમ્પસન નવલકથાકાર છે, પણ સ્ટીવ જોબ્સની પાંચ દાયકાની જીવનકથા જાણ્યા પછી લાગે કે નવલકથા રચવાની જે શક્તિ સંજોગો પાસે છે, તેની આગળ ભલભલા સર્જકો પાણી ભરે.